[ سوره الشعراء ‹ 26 › : آيات 83 تا 87 ] رَبِّ هَبْ لِي حُكْماً وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ ‹ 83 › وَاجْعَلْ لِي لِسانَ صِدْقٍ فِي الآخِرِينَ ‹ 84 › وَاجْعَلْنِي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ ‹ 85 › وَاغْفِرْ لأَبِي إِنَّه كانَ مِنَ الضَّالِّينَ ‹ 86 › وَلا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ ‹ 87 › ترجمه : 83 - پروردگارا ! به من علم و دانش مرحمت فرما ، و مرا به صالحان ملحق كن . 84 - و براى من در ميان امتهاى آينده زبان صدق ( و ذكر خير ) قرار ده . 85 - و مرا از وارثان بهشت پر نعمت گردان . 86 - و پدرم ( عمويم ) را بيامرز كه او از گمراهان بود . 87 - و مرا در روزى كه مردم مبعوث مىشوند ، شرمنده و رسوا مكن تفسير : دعاهاى پر بار ابراهيم ( ع ) در اينجا دعاهاى ابراهيم و تقاضاهاى او از پيشگاه خدا شروع مىشود ، گويى پس از دعوت آن قوم گمراه به سوى پروردگار ، و بيان جلوه‌هاى ربوبيت او در عالم هستى يكباره از آنها بريده و رو بدرگاه خدا مىآورد و هر چه مىخواهد از او مىخواهد تا به قوم بتپرست نشان دهد هر چه براى دنيا و آخرت مىخواهيد بايد از او بطلبيد ضمنا تاكيد ديگرى است بر ربوبيت مطلقه خداوند . نخستين تقاضايى كه از پيشگاهش مىكند اين است : « پروردگارا ! به من علم و دانش و حق بينى مرحمت فرما و مرا به صالحان ملحق كن » ( * ( رَبِّ هَبْ لِي حُكْماً وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ ) * ) .